Onparmak kullanımı

Onparmakla kullanım yönteminin yaygınlaşması

  Ülkemizde bilgisayarların bilinçsiz kullanılmasının ve on parmakla  kullanım yönteminin yaygınlaşmamasının baş etkeni, bilgisayarlarda Türk dilinin özelliklerine ve Türk Standardına uymayan klavyelerin sorumsuzca yayılması; bunun da nedeni, bilinçsizlik ve kuralların uygulanmamasıdır. 

  Ülkemizde 1950’li yıllarda klavyeyi Türk dili özelliklerine uygun olarak Bilimsel Yöntemlerle Standartlaştırma çalışmaları, yapıcı bir ruhla (1928’de Atatürk’ün yaptığı harf devriminin bilimsel yönü örnek alınarak) geliştirilmiş ve Standart Türk Klavyesi olarak 20 Ekim 1955 tarihinde, önce “Bakanlıklararası Standardizasyon Komitesi”, sonra “Devlet Malzeme Ofisi” ve 1974 yılında da “Türk Standardları Enstitüsü” tarafından resmen kabul edilmiştir. Bu çalışmada Türkçedeki harflerin kullanılma oranları, sesli-sessiz ilişkileri, hece ve sözcük yapıları, eklentilerin uyum kurallarıyla, parmakların kuvvet, yetenek ve işlekliklerine göre en verimli çalışabilecekleri yerlere göre harflerin yerleştirilmesi sağlanmıştır. Bu süreçte 1963 yılında Gümrükler Kanununa da standarda uymayan klavyelerin ithalini yasaklayan madde eklenmiştir. Ancak daha sonraki yıllarda ülkeye bilgisayar ithalatının başlamasıyla da, sadece mekanik, elektrikli ve elektronik daktilolar için değil bilgisayarlar için de “TS 2117 – UDK 681.6.065” kodu ve “dki Elle Kullanılan Alfanümerik Klavyelerin Temel Düzeni” başlığı ile (bugün “F Türkçe” diye bilinen klavye olarak) tescil edilmiştir. Fakat bu hükümlerin bilgisayar klavyeleri için de uygulanması genellikle ihmal edilmektedir.